.jpg)
.gif)
.gif)
तनहुँ- हाम्रो समाजमा प्रविधिको विकाससँगै परम्परागत पुर्ख्यौली सीप छाडेर वैकल्पिक रोजगारीको खोजीमा युवा भौतारिने गरेका छन्। उनीहरु प्रविधिको विकाससँगै आफूमा भएको सीपको उपयोग छाडेर रोजगारीका निम्ति विदेश जान आतुर हुन्छन्।
.gif)
तर, तनहुँका भुजेल समुदायले परम्परागत पुर्ख्यौली सीपलाई आज पनि जीविकोपार्जनको आधार बनाइरहेका छन्।
.gif)
.gif)
भुजेल समुदायका युवादेखि ज्येष्ठ नागरिकले पुर्ख्यौली सीपका रुपमा बाँसका हस्तकलालाई आयका रुपमा उपयोग गर्दै आएका छन्। यी समुदायका प्रत्येक व्यक्ति सीपयुक्त छन्। बाँसका हस्तकला निर्माण गरी बिक्री गर्दै आफ्नो आम्दानी गरी जीविका चलाउँदै आएको आँबुखैरेनी गाउँपालिका-२ एक्लेफाँटका सावित्री भुजेल बताउँछन्।
महिलाको कमाइले घरपरिवार चलाउन सहज भएको छ। पुरुषको कमाइ केही भए पनि बचत गर्न सकिएको छ। यसबाट सङ्कटका बेला सघाउ पुग्छ। पहिलाको जस्तो माग नभए पनि हालसम्म आम्दानीको मुख्य स्रोतहस्तकला नै भएको सावित्री बताउँछिन्।
अन्य पेसामा आबद्ध भएका भुजेल समुदायका व्यक्ति पनि हस्तकला निर्माणको सीपमा भने पोख्त हुने गरेका छन्। उनीहरुले निर्माण गरेको नाङ्लो, थुम्से, डोको, कुच्चो, डालो, नाम्लोलगायतका बाँसका सामग्री बिक्री गरेर आम्दानी गर्दै आएका छन्। यसबाट घरपरिवारको आवश्यकता पूरा गर्न सहयोग पुगेको छ।
आँबुखैरेनी-१ एक्लेफाँटका इन्द्र भुजेल सानैमा सिकेको सीपले अहिलेसम्म आम्दानी गरिरहेको बताउँछन्।
उचित नीति र बजार व्यवस्थापन भएमा यस पेसाले ग्रामीण अर्थतन्त्रलाई अझ सुदृढ बनाउने अपेक्षा गरिएको छ । पछिल्ला वर्षमा बजारको पहुँच विस्तार, पर्यटनको वृद्धिसँगै बाँसबाट बनेका सामग्रीको माग बढ्दा यस पेसाले समुदायको आर्थिक अवस्थामा सकारात्मक परिवर्तन ल्याएको पाइन्छ।
जिल्लाका आँबुखैरेनी, बन्दीपुर, देवघाटलगायत भुजेल समुदायका व्यक्तिले निर्माण गरेका सामग्री बिक्रीका लागि जिल्लाका विभिन्न ठाउँ तथा चितवन, काठमाडौँ, पोखरा, नेपालगन्ज, बुटवल, वीरगञ्जलगायत ठाउँमा लैजाने गरिएको छ।
